zondag 1 september 2013

Personal | Pep on Sunday: Verantwoordelijkheid.



Na twee Pep on Sunday's om je voor te bereiden op je eerste schoolweek, is er nu een waarvan ik op het idee ben gekomen door mijn eerste schoolweek; verantwoordelijkheid. De baas zijn, alles netjes houden, alles doen en dan soms ook nog zeurende mensen. Ik ben nou eenmaal niet de slechtste in bovenstaande dingen, dus kreeg de eerste schooldag alweer flink wat verantwoordelijkheid opgelegd. Hoe ga je hier mee om en hoe zorg je het dat je niet TE VEEL krijgt? Lees verder voor mijn tips. x



'Jammer genoeg is de coach niet vergeten dat ik altijd alles zo goed op orde heb en goed kan regelen. Wat veel verantwoordelijkheid ineens..' Was een van de eerste tweets die ik stuurde over school toen ik thuis was. Vorig jaar was ik altijd al degene die zorgde dat al het belangrijke nieuws op onze klassen-facebook-pagina kwam, omdat ik altijd alles zo goed op op orde had. We hebben (gelukkig!) dezelfde coach als vorig jaar gehouden, maar hij was dus niet vergeten dat ik altijd alles goed op orde heb. Ik kreeg verantwoordelijkheid.


Het begon al bijna gelijk. We kwamen in de klas, werden voorgesteld aan de nieuwe klasgenoten en al redelijk snel vroeg de coach of ik beheerder wou worden van de Facebook-pagina. 'Nou ja, ik zit bijna nooit op Facebook..' was mijn eerste reactie, waar na toch maar een 'nja, is goed.' kwam. Wat is er nou zo moeilijk aan? De laatste tijd zit ik steeds vaker op Facebook, dan kon ik de pagina ook wel netjes houden, toch? Dus iedereen voegde me toe, zodat ik hun kon toevoegen (de pagina is beveiligd). 'Huh, zit deze ook bij ons in de klas?' 'Jaa, volgens mij is dat die met die pet op! Of nee, toch niet.. Die ernaast?' 'Nou ja, ik voeg iedereen wel gewoon toe die mij nu toevoegt, het zal wel kloppen.' Dus iedereen in de groep. Sanne heeft alles weer voor elkaar, goed geregeld. 


En toen dacht ik dat dat alles wel was. Oke, hij wist dus nog dat ik alles goed op orde had. Maar toen hij nog even een kort lesje coaching gaf, werd ik alweer uitgeroepen tot "zijn assistente". 'Volgende keer kies ik wel een ander!' Ja ja, dacht ik. Maar ja, ik moest dus tijd opnemen. Niet een erg grote verantwoordelijkheid, maar om nou op dag één als worden uitgeroepen tot assistente, hier ga ik denk ik het hele jaar nog last van hebben. Ik ben nou eenmaal een van de weinige die goede aantekeningen maakt.

Maar door te veel verantwoordelijkheid kan je ook te weinig aan jezelf denken. Omdat wij later zijn ingestroomd, hadden wij veel in te halen. We zouden proberen om nu al naar het tweede jaar te gaan en het eerste jaar dus in een half jaar te hebben gedaan, maar voor de meesten was dit niet haalbaar. Op één klasgenoot na. Hij snapte alles snel en had bijna alle opdrachten af, waardoor hij makkelijk naar het tweede jaar kon. Maar omdat hij alles zo goed kon, kreeg hij extra opdrachten om dingen te regelen voor een andere baan van onze coach. En nu zit hij weer bij mij in de klas; hij had het te druk, omdat hij geen nee zei en had hierdoor niet zijn eigen opdrachten af. Te veel verantwoordelijkheid.


Dit was maar een klein voorbeeld, maar wel een duidelijke. Jij zelf bent het belangrijkste. Zorg niet dat jouw werk gaat leiden onder het werk van de anderen. Durf nee te zeggen.
Mijn verantwoordelijkheden zijn nu klein, omdat ik alles zelf ook nodig heb en het alleen nu even op internet moet zetten en misschien af en toe misschien nog wat kleins, maar het is te doen. Denk je eerst dat je het wel aan kan, maar kom je er later achter dat dit niet zo is? Praat er dan over met degene die je de opdracht heeft gegeven, misschien kan je de taak opsplitsen of gewoon 'weggeven'. Maar natuurlijk heeft iedereen ook nog zijn persoonlijke verantwoordelijkheden en voor school heb ik er nu dus wat extra's bij.

Kunnen jullie veel verantwoordelijkheid aan? En hoe gaan jullie hiermee om?

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Bedankt voor je reactie en hopelijk tot snel!