woensdag 31 oktober 2012

Personal | 30 days of inspiration.

Alweer tijd voor dag 24 van de 30 days of inspiration challenge. Het gaat toch nog best snel de afgelopen tijd! Alweer bijna november! Maar vandaag gaan we niet naar de toekomst kijken, maar naar het verleden. De opdracht van vandaag is namelijk; Something you did as a child that other people remember you for. Goeie timing! Twee weken geleden hebben we thuis allemaal oude video's terug gekeken en nu weet ik precies hoe ik me toen gedroeg.. Was ik een engeltje of een bengeltje? x


Het eerste, waar ik nu soms nog aan herinnerd word, is hoe goed ik wel niet kon klokkijken.. Ik had altijd een goed ritme in mijn leven en wist precies wanneer de Teletubbies op tv waren! 'Sanne, hoe laat komen de teletubbies?' 'Tie uur, tie uur!' Ook had ik om een of andere reden het bijna altijd goed of ze buiten waren of ''inne huissie''.. Zoals nu 8 uur GTST tijd, was het vroeger 10 uur Teletubbie tijd.


Ook heb ik wel eens meegekregen dat ik niet zo aardig was voor onze vorige kat.. Ik at zijn eten op, waardoor hij niks had, ik tilde hem op aan zijn staart en deed de gekste dingen met hem.
En niet alleen onze kat was een slachtoffer.. Je wilt niet weten hoe vaak ik onze goudvissen uit de kom haalde om ze af te drogen met een zakdoek en ze daarna weer terug te gooien. Maar lang dat die vissen nog geleefd hebben! Hun namen veranderden trouwens wel elke week.. Jip en janneke, blub en blab..
Alle beesten zijn trouwens niet door mij om het leven gekomen. De vissen waren gewoon hartstikke oud en onze kat is aangereden.


Verder was ik ook stront-eigenwijs en hyperactief. Puber baby. Ik was een moeilijke eter (nu eet ik bijna alles) en wou altijd mijn eigen zin.

Misschien nog een leuk extraatje, wat ook van vroeger is maar wat iedereen alweer was vergeten..
Toen wij laatst de oude video's terug keken, was er een stukje in waar ik van een hoge glijbaan zou gaan. Mijn vader stond onderaan de glijbaan te filmen en ik zou gaan zitten, maar was al te ver naar voren gelopen, dus viel naar beneden (wel via de glijbaan, niet op de grond). Terwijl een vriend van mijn vader (waar we logeerden) naar ons toe kwam 'ging dat goed?' reageerde mijn vader vrolijk 'nee, maar filmen is natuurlijk veel belangrijker!'. Zo aardig waren ze voor me.. Hihi!

Waar worden jullie om herinnerd?

2 opmerkingen:

  1. Een erg leuk artikel! Wat heb jij een leuke blog zeg! Ik ben je meteen met bloglovin gaan volgen, hopelijk neem je ook nog eens een kijkje op mijn blog!
    Liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ahw heel leuk al die kinderdingen hihi, mijn zusje keek ook altijd de Teletubbies ook had zij alle knuffels ervan in haar bezit haha

    BeantwoordenVerwijderen

Bedankt voor je reactie en hopelijk tot snel!