dinsdag 2 oktober 2012

Personal | 30 days of inspiration.

En het is alweer challenge dag! Vandaag dag 17. Pfoe, nog maar 13 dagen! Ik kom er nu wel achter dat het wel een persoonlijke challenge is, want vandaag weer een best persoonlijke blogpost.. Vandaag is de opdracht: What you want to remembered for. Oftewel: waar wil ik voor herinnerd worden. Dus als ik dood ga, hoe wil ik dat ze me herinneren.. Eigenlijk moet ik nu dus zeg maar mijn mening over mezelf geven.. Hmmm.. x



Ik hoop natuurlijk dat ik nog lang niet dood ga en weet dus ook niet precies wat ik op deze opdracht moet zeggen, want alles kan nog veranderen en ik ontmoet hopelijk nog veel meer mensen.

In de afgelopen jaren ben ik al heel wat veranderd. Natuurlijk 'automatisch' omdat ik opgroeide, maar ik heb ook gewoon moeten leren om mijn mond open te trekken om niet weer als het 'bange huil meisje' door het leven te gaan. En waarschijnlijk verander ik nog wel meer. Sinds ik aan mijn nieuwe opleiding ben begonnen ben ik zelfverzekerder geworden, omdat dat ook nodig was om nu eens verder te kunnen.
Ik vind dit eigenlijk een hele moeilijke opdracht..


Ik hoop ten minste dat niemand mij negatief herinnerd, maar er zal vast wel één iemand zijn die me niet positief herinnerd. Nobody's perfect.. Eigenlijk ken ik niemand waar ik vanaf de eerste seconde dat ik diegene kende ruzie mee had, maar wel mensen waar ik al een tijd ruzie mee heb. Maar soms voel ik me gewoon beter zonder hun, (minder zorgen aan mijn hoofd,) maar als ik dan weer aan hun herinnerd word, voel ik me gelijk weer een stuk slechter. Maar life goes on.

Ik hoop dat iedereen me herinnerd als een positief, doorzettend en lief mens en dat iedereen gewoon hunzelf blijven. Ze mogen me best missen, maar ik hoop echt dat iedereen hun leuke zelf blijft! En zoals ik vaak zeg; life goes on. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Bedankt voor je reactie en hopelijk tot snel!