vrijdag 29 juni 2012

Personal | Persoonlijk praatje. #1

Vandaag even iets nieuws. Geen vast onderwerp, wat elke week of maand een keertje komt, maar gewoon een onderwerp dat komt als het nodig is. Ik schrijf een Persoonlijk praatje als er me iets dwars zit, wat ook mijn blogs minder leuk maakt, of waardoor helemaal geen blogs meer online komen. Ik ga dan gewoon zitten en typ wat in me op komt. Mensen die me op Twitter volgen hebben het vast al wat gelezen, maar gister was niet bepaald mijn dag. Ik heb altijd al wat gemengde gevoelens over die dag, maar daar kwam woensdag helemaal verandering in.. x



28 juni een dag die ik altijd al wat met gemengde gevoelens doorbreng. Aan de ene kant ben ik super blij, omdat ik op die datum een relatie kreeg met mijn vriend en dat is toch een feestje als je weer een jaar langer samen bent. Maar ook de verjaardag van mijn overleden opa, die ik eigenlijk nooit zo goed heb gekend. Hij overleed in 1999, toen ik net drie jaar was. Dus zo veel kan ik niet van hem herinneren. Hij maakte altijd complete poppenhuizen en ander speelgoed van hout, waar mijn oma dan ook weer aan mee werkte, door bijvoorbeeld de dekentjes voor de wiegjes te maken. Veel beeldjes in ons huis, zijn door hun gemaakt. Toch nog wat van hun bij ons. Mijn oma is een paar jaar geleden ook overleden en nu heb ik nog één opa en één oma, die gelukkig nog hartstikke gezond zijn.


Achtentwintig juni. Een feestje voor mij en mijn vriend, maar ik wist woensdag al dat het niet zo'n leuk feestje zou worden. Ik kreeg te horen dat zijn opa ineens was overleden. Hij was al ziek, maar toch was het nog best onverwachts. Natuurlijk kende ik zijn opa ook. Ik heb één keer met hem gesproken en een week later ging het ineens veel slechter met hem en daarna is het eigenlijk nooit meer echt goed geweest. Als je mij vraagt wat hij tegen me heeft gezegd, kan ik dat nog precies vertellen, woord voor woord, en die woorden zal ik denk ik ook niet zo snel vergeten.
Dat is ook een van de redenen dat er vanochtend geen blog online stond, ten eerste omdat ik er voor mijn vriend wil zijn en ten tweede ben ik er ook niet echt vrolijker op geworden. Mijn inspiratie was al bijna weg door een nogal schrikwekkend doktersbezoek van mijzelf afgelopen week, maar nu is het echt een zwart gat in gezogen.


De reden dat ik niet verder in ga op het doktersbezoek, is omdat ik toch mijn privé leven nog wat gescheiden wil houden van mijn blog, daarom noem ik ook bijna nooit namen van vrienden op mijn blog (alleen als ze zeggen dat het mag), en een andere reden is omdat ik het zelf nog niet eens helemaal heb verwerkt. Wat we allemaal is verteld spookt nog wat door mijn hoofd (het was nogal veel in één keer). Over een paar weken krijg ik uitslag van het bijbehorende bloedonderzoek. Misschien ga ik er dan nog eens verder op in.


Hopelijk begrijpen jullie nu waardoor er komende week wat minder vrolijke blogs online kunnen komen of misschien wel helemaal niks. Er zijn gewoon nogal veel dingen gebeurd in een korte tijd. Ik durf er bijna om te wedden dat een paar van jullie nu denken 'Waarom ga je er niet gewoon een paar dagen tussen uit?'. Dat wil ik niet, want zo heb ik nog wat afleiding en als ik stop krijg ik daar later spijt van.

1 opmerking:

  1. Hmm.. klinkt inderdaad allemaal niet zo leuk.. Neem je tijd, doe waar je je goed bij voelt. Veel sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen

Bedankt voor je reactie en hopelijk tot snel!