donderdag 8 maart 2012

30 Days of Inspiration; Your favorite musical artist’s life story.


Het is alweer tijd voor de twaalfde dag van de 30 days challenge. Vandaag het levensverhaal van mijn favoriete muzikant. Ik hoefde niet lang na te denken over degene waar ik vandaag het levensverhaal van ga vertellen, volgens mij heeft het nog langer geduurd om het verhaal te vinden. Kijk maar gewoon verder om te zien wiens levensverhaal ik ga vertellen. x


Amy Jade Winehouse (Southgate, 14 september 1983 - Camden, 23 juli 2011) was een Britse jazz- en soulzangeres. Ze was de eerste Britse ooit die vijf Grammy Awards won.

Amy werd geboren als dochter van taxichauffeur Mitchell Winehouse en apotheker Janis Seaton. Ze groeide in het Joodse gezin op met haar vier jaar oudere broer Alex. Van haar vader zou ze hebben leren zingen. Op haar achtste ging Amynaar de Susi Earnshaw Theatre School in Noord-Londen en twee jaar later vormde ze met haar vriendin Juliette Ashby het Salt-n-Pepa-achtige rapduo Sweet 'n' Sour.

Na vier jaar volgde ze een opleiding aan de Sylvia Young Theatre School, eveneens in Londen. In 1997 maakte ze haar televisiedebuut in The Fast Show. Daarna werd ze echter geschorst vanwege ondermaatse prestaties en een neuspiercing. Ze zette haar opleiding voort op de BRIT School in Selhurst, Croydon.

Inmiddels bezat Amy een gitaar en schreef ze haar eigen liedjes. Eenmaal afgestudeerd, werkte ze als zangeres van een jazzband en als showbizz-journaliste voor World News Entertainment Network. Ook had ze een los-vaste relatie met soulzanger Tyler James, die haar demo (medegeproduceerd door Fink) opstuurde naar Island/Universal, hetgeen haar een contract opleverde bij 19 Management, opgericht door Simon Fuller, ex-manager van de Spice Girls.

Bijgestaan door producer Salaam Remi nam Winehouse haar debuutalbum op, dat op 20 oktober 2003 verscheen. Het met jazz-invloeden doorspekte Frank werd lovend ontvangen en leverde vergelijkingen op met Sarah Vaughan en Macy Gray. In Engeland werd Frank platina, in Nederland stond het vijftien weken in de Album Top 100.

Tijdens de bijbehorende tournee, maar ook in de studio, werd Amy bijgestaan door de Dap-Kings, de begeleidingsband van de New Yorkse soulzangeres Sharon Jones. In de zomer van 2004 stond ze onder meer op het Jazzworld-podium van Glastonbury, het jaarlijkse V Festival in Engeland en Rotterdam Import. Ook trad ze op op het North Sea Jazzfestival in Den Haag.

De debuutsingle Stronger Than Me werd bekroond met een Ivor Novello Award voor beste lied. Daarnaast werd Winehouse genomineerd voor de Brit Awards (beste zangeres en beste urban-artiest) en de Mercury Music Prize voor beste album.

Ondanks al deze successen kon ze lange tijd niet naar haar eigen album luisteren, doordat ze er naar eigen zeggen "maar voor 80 procent" achterstond; de platenmaatschappij had er nummers op gezet waar ze ontevreden over was. "Ik speel die nummers graag tijdens mijn optredens, maar ernaar luisteren, nee". Later draaide ze bij: "Ik ben er nog steeds trots op, al zou ik nu een aantal dingen anders hebben gedaan".
In 2008 werd Frank opnieuw uitgebracht als luxe-editie.

Naar eigen zeggen kreeg Winehouse na Frank anderhalf jaar geen letter meer op papier, totdat ze Mark Ronson tegenkwam en in zes maanden tijd het nieuwe album schreef. Dit mondde uit in Back To Black, waarvoor Amy zich liet inspireren door meidengroepen uit de jaren 50 en 60; ze had nu zelfs een suikerspinkapsel à la The Ronettes. Het door Salaam Remi en Mark Ronson geproduceerde Back To Black verscheen op 30 oktober 2006 en voerde de Engelse albumlijst aan; een jaar later was het vijfvoudig platina. De eerste single, Rehab, werd een wereldwijde hit; in Engeland haalde het de zevende plaats, in Nederland kwam het in februari 2007 de Top 40 binnen en het bracht het tot nr. 17. Diezelfde maand gaf ze een concert in Paradiso waarvan zes nummers werden toegevoegd aan de Live From Amsterdam-uitgave van Back To Black die op 13 juli uitkwam.

Op 14 februari 2007 won Amy Winehouse een Brit Award als beste Britse zangeres; ook sleepte ze voor de tweede keer een Ivor Novello Award in de wacht.

De opvolgende singles You Know I'm No Good en Tears Dry on Their Own deden het minder en vielen in Nederland buiten de Top 40. Pas met Valerie, oorspronkelijk opgenomen voor Mark Ronsons tweede studioalbum Version, behaalde ze begin 2008 weer een hit in Nederland; het kwam na drie weken op de nummer 1-positie en werd daarmee de eerste nummer 1-hit alleen door downloads. Tegelijkertijd stond ook Back To Black op nummer 1 en werd het tweevoudig platina.

Op 27 juni 2008 gaf Amy acte de presence op het concert voor de bijna 90-jarige Nelson Mandela, waar ze als afsluiter Free Nelson Mandela zong, de nr. 1-hit van The Special AKA uit 1984. Ska en reggae waren overigens geen vreemd terrein voor haar, want in haar live-set waren nummers opgenomen die door The Specials werden vertolkt (o.a. Monkey Man en Hey Little Rich Girl). De dag na haar (niet onverdeeld ontvangen) optreden op het Mandelaconcert stond ze op het Glastonbury-festival en droeg ze het Specials-blokje op aan zanger Terry Hall, die zich in het publiek bevond.

Op 23 juli 2008 werd in het Londense Madame Tussauds een wassen beeld van Amy onthuld op de nieuwe muziekafdeling. Hierbij was Amy zelf niet aanwezig.
Amy verbleef eind 2008, begin 2009 op St. Lucia en werd min of meer bedankt voor de publiciteit die het eiland daar aan overhield.

In 2009 richtte ze haar eigen platenlabel op, Lioness Records, geïnspireerd op Motown Records. De eerste die Amy voor Lioness contracteerde, was haar toen 13-jarige peetdochter Dionne Bromfield.

Met het succes kwamen ook de problemen. Amy kwam nu vooral in het nieuws met haar drank- en drugsgebruik. Ze schreef het nummer Rehab over het feit dat iedereen wilde dat ze afkickte van haar hevige alcoholgebruik. Zelf vond ze dit niet nodig. Op Pinkpop 2007 moest ze verstek laten gaan omdat ze stomdronken was, waarop Krezip haar plaats innam. Ook haar concert op het North Sea Jazz Festival, gepland voor zondag 15 juli 2007, vond geen doorgang, officieel wegens oververmoeidheid. Marcus Miller werd de vervangende artiest. Het uitverkochte concert op 22 oktober 2007 in de Heineken Music Hall ging wel door.

Tijdens de uitreiking van de MTV Europe Music Awards op 1 november 2007 in München traden diverse grote internationale artiesten op, maar toch wist Winehouse het meest op te vallen. Presentator Snoop Dogg kondigde haar als volgt aan: "She didn't go to rehab, she came out here to sing (...)". Winehouse wekte de indruk niet helemaal nuchter op het podium te staan.

Op 13 november 2007 reisde een journalist van het Engelse muziekmaandblad Mojo naar Birmingham af; het concert in de National Indoor Arena werd door pers en publiek afgekraakt en omdat Winehouse niet in staat bleek de geplande vragen te beantwoorden, restte er niets anders dan terug te blikken op het interview uit 2004.

Bij de Grammy Awards verzilverde Amy vijf van de zes nominaties; ze wilde optreden, maar de Amerikaanse ambassade weigerde haar een visum te verlenen. Dankzij een Londense studio en een satellietuitzending kon ze er alsnog bij zijn.

In juni 2008 dook er een video van Amy op, gefilmd door haar echtgenoot, waarin de zangeres een racistische versie zong van Hoofd, Schouders, Knie en Teen. Britse media reageerden verontwaardigd. In de Britse Metro ontkende de zangeres racistisch te zijn. Kort daarna verklaarde haar vader dat ze aanlongemfyseem leed. Dit bleek later echter niet waar te zijn.

Op 28 juli 2008 werd Amy in het ziekenhuis opgenomen. In september 2008 werd gesuggereerd dat dit was gekomen doordat ze in juni 2008 had meegedaan aan een sessie waarin 36 uur lang wiet zou zijn gerookt. Artsen vreesden dat ze als gevolg van een overdosis cannabis een hersenbeschadiging had opgelopen.

Amy zou in het weekend van 30 en 31 augustus 2008 op een Frans festival spelen, maar dat ging niet door; de organisatie overwoog haar voor de rechter te dagen.

Op 25 november 2008 werd bekend dat Winehouse opnieuw in een ziekenhuis was opgenomen. Dit keer zou het volgens een woordvoerder gaan om een allergischereactie op medicijnen.

Winehouse scheidde op 16 juli 2009 na twee jaar huwelijk van Blake Fielder-Civil. Ze waren getrouwd op 18 mei 2007 in Miami.

Op zaterdag 23 juli 2011 werd Amy op 27-jarige leeftijd door haar lijfwacht dood aangetroffen in de slaapkamer van haar appartement in Noord-Londen. De autopsie die op 25 juli 2011 op haar lichaam werd verricht, wees op dat moment geen duidelijke doodsoorzaak aan. Aanvullend toxicologisch onderzoek nam nog enkele weken in beslag, maar leverde evenmin een duidelijke doodsoorzaak op. Amy Winehouse werd op 26 juli 2011 gecremeerd. Een van de laatste opnames van Amy, het nummer Body and Soul samen met Tony Bennett, wordt op single uitgebracht. De opbrengst van de single zal naar de nieuwe stichting voor drugsverslaafden van haar vader gaan.
Op 26 oktober 2011 werd bekend gemaakt dat Winehouse is gestorven aan een alcoholvergiftiging.

Have fun!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Bedankt voor je reactie en hopelijk tot snel!